9 stronicowy raport z wytycznymi w zakresie regulacji walut cyfrowych zawiera interpretację pojęć: kryptowaluta i waluta cyfrowa

19.06.2017

Departament Regulacji Finansowych w Illions wskazał sposób interpretacji walut cyfrowych w świetle regulacji o nadużyciach finansowych. Ustalenia podkreślają, że krytpowalut nie należy traktować jak pieniądza. Oznacza to, że transakcje kryptowalutowe wykraczają poza kompetencje TOMA (ustawa o nadużyciach pieniężnych), poza sytuacjami, w których dotyczą pośrednika zewnętrznego/osoby trzeciej.

Ustawa zawiera charakterystykę kryptowalut, wskazując, że wirtualna waluta jest elektronicznym środkiem wymiany, używanym do zakupu towarów i usług. Digital currency podlega również wymianie na FIAT, jednak ze względu na swoje właściwości różni się od pieniądza. Departament Finansów podkreśla jednak, że na dzień wydania wytycznych instytucja nie jest świadoma jurysdykcji, w której cyfrowa waluta ma status prawnego środka płatniczego. Waluty cyfrowe istnieją poza uznaniem instytucji finansowych.

Ustawa wskazuje na występowanie dwóch typów kryptowalut: scentraliozwanych i zdecentralizowanych. Scentralizowane tworzone są i wydawane przez określone źródła, opierając się osobie lub podmiocie posiadającym władzę lub kontrolę nad walutą. Zazwyczaj twórca waluty sprawuje władzę lub kontrolę nad nią, niemniej poza istnieniem dwóch typów waluty scentralizowanej istnieje również wiele walut podrzędnych.

Kryptowaluta scentralizowana jest terminem odnoszącym się do jednostki cyfrowej, którą można nabyć za realne pieniądze. Jednostki te bywają niezbywalne, mogą mieć charakter wymienialny lub niewymienialny. Niektóre scentralizowane waluty cyfrowe mogą być wykorzystywane wyłącznie do zakupu towarów i usług na zamkniętym rynku. Są one wówczas specyficzne dla danej grupy społecznej, określonej domeny wirtualnej czy części świata. Waluty cyfrowe scentralizowane mogą być również teoretycznie otwarte na cały rynek kupców.

 

Idea decentralizacji w świecie kryptowalut w świetle TOMA

Zdecentralizowane waluty cyfrowe nie są tworzone ani emitowane przez daną osobę, nie mają administratora ani nie posiadają centralnego repozytorium. Są one zamienne, co oznacza możliwość wymiany na pieniądz. Mogą być również kryptowalutami , jak np. Bitcoin, Litecoin, Peercoin, Namecoin, Ether itp.

Kryptowaluta jest oparta na protokole kryptograficznym, zarządzającym tworzeniem nowych jednostek. Shared ledger w sieci P2P jest jedną z możliwości powstawania kryptowalut. Bardzo często kryptowaluty są tworzone w procesie zwanym wydobywaniem. Procesów wydobywczych podejmują się górnicy. Górnictwo wymaga uruchomienia aplikacji na komputerze. Cały proces opiera się na kalkulacji algorytmów konsensusowych, co jest określane mianem proof of work. W momencie, kiedy komputer wykonuje wystarczającą ilość obliczeń protokół bazujący na kryptografii generuje nową jednostkę waluty, która może być dostarczona do portfela górniczego.

Portfele górnicze działają jak punkty połączenia między cyfrową walutą, P2P i decentralizacją, dzięki czemu zysk z miningu może być bezpośrednio przelany z portfela na portfel między użytkownikami. Pieniądz nie daje takiej możliwości – wymaga obecności przynajmniej jednego pośrednika (np. bank).

W efekcie kryptowaluta nie jest tym samym co waluta cyfrowa. TOMA wskazuje następujące rozumienie kryptowaluty:

  • cyfrowa reprezentacja wartości, która jest używana jako środek wymiany, jednostka rozliczeniowa lub składowy element wartości,
  • środek płatniczy nie posiadający statusu prawnego środka pieniężnego.

Kryptowaluta jest również terminem, który nie odnosi się do oprogramowania lub protokołu rządzącego transferem cyfrowej wartości, ani też do transakcji, których nie wolno pobierać ani wymieniać z kupcem na postać gotówkową lub kredytową (kredyt bankowy).

O ile zatem każda kryptowaluta jest walutą cyfrową, o tyle nie każda cyfrowa waluta jest kryptowalutą.